einde van het avontuur..

het is alweer voorbij.. het lijkt alsof het pas vorige week was dat ik aan het voorbereiden was op het vertrek naar Mexico.. het is allemaal zo snel voorbij gegaan.. we hebben het zo naar ons zin gehad.. het brak ons hart om afscheid te nemen van allemaal.. onze leraren.. onze vrienden en het meest van onze kinderen.. wat zijn we gesteld geraakt op ze.. ook al spraken we niet goed genoeg spaans.. we begrepen elkaar en hadden de grootste lol samen..

de eerste week op het weeshuis zagen soof en ik al gelijk dat een ding dat we zeker voor de jongens moesten kopen schoenen waren.. sommige zolen van de schoenen lagen er half af en van sommige schoenen waren de punten afgesneden omdat ze te klein waren.. en als tweede dachten we er aan om sportspullen te kopen.. maar om er zeker van te zijn dat het ook echt dingen waren die ze goed konden gebruiken.. hebben we met de directrice en de gymleraar.. die trouwens een locale vrijwilliger was.. besproken wat we van plan waren te gaan doen.. ze waren zo dankbaar dat we geld in hadden gezameld voor hun.. en de gymleraar was zo enthousiast dat we sportspullen wouden kopen voor ze.. hij vertelde dat ze elke keer dat ze basketbal of volleybal of een dergelijk sport wouden spelen.. ze naar andere scholen moesten afreizen omdat ze op het weeshuis niks qua sportspullen bezitten..

nu we een goed idee hadden wat we wouden kopen voor de jongen en hun schoenmaten genoteerd te hebben.. zijn soof en ik op spullen jacht gegaan.. als eerste hebben we de sportartikelen gekocht.. we hebben.. frisbee gekocht.. omdat de jongens aan het spelen waren met een kapotte.. en we hebben.. basketballen gekocht en de netten.. baseballsets.. volleybals en een volleybalnet.. een paar voetballen.. en een paar spelletjes..
de jongens wisten nog van niks af.. dus toen we 's avond langs kwamen.. wat we normaal al niet doen omdat we 's ochtends werken.. waren ze al verbaasd genoeg.. maar toen ze zagen wat we allemaal bij ons hadden.. tassen vol met spullen.. waren ze nog meer verrast..

als tweede zijn we op schoenen jacht geweest.. wat niet echt makkelijk was.. we moesten namelijk 10 paar schoenen hebben van het zelfde soort in verschillende maten.. we zijn lang op zoek geweest maar uiteindelijk zijn we goed geslaagd.. heel tevreden over onze aankoop.. hebben we ze meegenomen naar het weeshuis..
zo blij dat ze waren met de sportartikelen.. zo dolenthousiast waren ze met de schoenen.. een van de kinderen vroeg aan mij.. zijn de schoenen voor iedereen.. toen ik zei ja.. sprong hij bijna een gat in de lucht.. toen ik zijn maat gaf aan hem om het te proberen.. de uitdrukking op zijn gezicht.. een moment om nooit te vergeten..
en een ander was wel een uur bezig om zorgvuldig zijn veters te strikken..

uiteindelijk hadden we nog een beetje geld over van de donaties die ik heb gehad.. dus probeerden soof en ik te verzinnen wat we met het beetje geld nog konden doen met de kinderen.. we dachten eraan om iets leuks te doen met ze op onze laatste dag op het weeshuis.. maar wisten niet precies wat.. toevallig liepen we langs een pinata winkel toen we het aan het bespreken waren.. we hebben dus voor onze laatste dag een spongbob pinata gekocht en voor iedereen wat te drinken.. het was een zeer leuke afscheid.. en hebben van iedereen een dikke knuffel gehad.. we waren zo verdrietig toen we de deur achter ons dicht trokken om niet meer terug te keren..

ik wil namens de kinderen van het weeshuis iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt voor ons om de kinderen zo blij te maken.. dank je wel..! en misschien tot de volgende avontuur..


groetjes,
sophie en oznur..

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl